BİLİYORUM…
Biliyorum.. Sen şimdi çok uzak bir şehirde içine hapsetmiş çaresizliğinle ,monoton bir hayatın sürüklediği yöne gidiyorsun. Aslında neyi ,nasıl, ne şekilde yapacağını yada nerede duracağını bilmiyorsun.İçinde yaşattığın hayatın hayalini belki bir deniz kenarında, belkide karanlık çökmüş odanın yalnızlığında yaşıyorsun.

Gerçekten yalnızlığı biliyormusun peki..

Biliyorum.. Özlediğin  ne varsa gerçek hayatına dair, çoğu zaman gözyaşında bazende bir irkilmeyle kaybediyorsun. İstiyorsun değilmi ,üzerindeki ağırlığın, kalbindeki ağrının biranda kalkmasını..

Kim istemez ki… 

Biliyorum.. kimi zaman diyorsun ki “bir an gelse kopsam buralardan uçabilsem istediğim yere, bir okyanus ortasına, bir dağ başına yada kimsenin olmadığı bir sahil kenarına.. Ağlaya ağlaya atsam içimdeki sıkıntıları ve özlediklerimi arasam bulsam konuversem baş uçlarına sessizce..” bir kuş gördüğünde..

Kolay mıdır sence kuş olmak…

Biliyorum.. Sabah uyandığında yepyeni bir hayata başlamayı istiyorsun.Seni, bilmediğin yöne sürükleyen monoton hayatın acımasızlığından sıyrılıp, keşke dediğin, içinde sakladığın gerçek hayatı yaşayabilmek adına. Suskun kalıyorsun değil mi güzelliği buzulmasın diye..

Güzel olan nedirki olmadıktan sonra..

Biliyorum.. Kulağına anısı olan bir şarkı geldiğinde, heleki kalbinde sızladıysa, kalakalıyorsun değil mi olduğun yerde. Özlediğin yada belkediğine dairse bu şarkı, ahhhh çekiyorsun dudaklarını kıpırdatmadan gizliden gizliye.Buz kesiliyor ellerin ve diyorsun değil mi sende “neredesin?”

Hiç ağladın mı o sesin inceliğinde… Hiç özledin mi sende delice.. Hiç bekledin mi gelecek diye…Hiç vazgeçtin mi monoton hayattan düşündün mü gerçeği yaşayabilmeyi , sevmeyi, sevilmeyi..  By İxsir…